Geslacht edelpapegaai

De Edelpapegaai is dimorfisch. Dat wil zeggen dat je aan het uiterlijk kan zien of je te maken hebt met een man of vrouw. Bij de Edelpapegaai is het verschil tussen de man en de pop zo groot dat men heel lang dacht dat het twee verschillende soorten vogels waren. De man is altijd overwegend groen, de pop rood met blauw/paars.

 In een koppel is de pop dominant en erg fel naar haar partner toe. Dit gedrag vertoont ze niet als ze alleen gehouden wordt. De pop heeft wel een consequentere opvoeding nodig zodat haar dominantie niet de overhand krijgt. 
Als dat geen probleem is, groeien beide geslachten op tot grote schatten. Beide kunnen erg goed leren praten. Vroeger dacht men dat de Edels niet konden napraten, maar gelukkig is de Edelpapegaai tegenwoordig een stuk populairder waardoor er ook meer over bekent is. Blijkt de Edelpapegaai in de top 3 van praters te staan. Samen met de grijze roodstaart en de amazone papegaai. 

Het is dus maar net welke van de twee  je het mooiste vind. Om de prijs hoef je het vaak ook niet te laten. Sommige kwekers vragen meer voor een pop omdat deze minder vaak voorkomen in het nest.  Persoonlijk ben ik van mening dat het niet meer moeite kost om een pop of een man groot te brengen, en er dus ook geen verschil in aanschafprijs hoeft te zijn. 

Edelpapegaai fokken

Een goede leeftijd om de jonge Edelpapegaaien uit het nest te halen als je ze zelf met de hand verder wilt gaan voeren, met het doel om er tamme papegaaien van te maken? Daar zal iedere kweker waarschijnlijk een ander antwoord opgeven. Persoonlijk vind ik dat het zo lang mogelijk bij de ouders moet blijven. Vaak is dat tot de 4de of 5de week. Dan beginnen de baby’s wat drukker te worden in het nest, haal je ze er later uit dan is het moeilijker om ze aan de handvoeding te laten wennen en is er al een natuurlijke angst voor de mens ontwikkeld.

Met 4/5 weken zullen de baby’s behoefte hebben aan 4 papvoedingen. Wij gebruiken hiervoor handvoeding van CeDe gemengd met eivoer van hetzelfde merk. Dit maak je aan met gekookt water. De pap mag niet warmer zijn dan 39 graden. Weeg de baby elke dag, en geef 10 % van het lichaamsgewicht aan pap. Dit is de grote van de krop. Je kan voeding toedienen met een spuit, of met een lepeltje. Na de voeding de kop en snavel even een beetje schoonspuiten met afgekoeld gekookt water, en met een keukenpapiertje schoonmaken. Dit goed doen, anders blijft er pap in de veren hangen en daar komen bacteriën in.

Waarschijnlijk zullen de baby’s na twee weken 1 voeding gaan weigeren, dan is het tijd om een voeding minder te gaan geven. Zo gaat er gemiddeld elke twee weken een voeding af. Laat de baby zelf bepalen wanneer er een voeding minder kan worden gegeven. De ene is daar nu eenmaal sneller aan toe dan de andere. Ondertussen introduceer je de baby met andere voeding zoals je hieronder kunt lezen.

Tijd tussen de voedingen moet tenminste 4 uur zijn, aangezien de krop volledig leeg moet zijn voor er een nieuwe voeding in komt, dit omdat je anders kropschimmel kan krijgen. Tussen de laatste voeding en de eerste de volgende morgen moet zeker 8 uur zitten.

Gezonde Edelbaby’s beginnen met hun eerste stap naar zelfstandigheid als ze rond de 7 weken oud zijn. Vaak zijn ze zelfstandig als ze rond de 12 weken oud zijn. De ene baby zal hier iets sneller mee zijn dan de andere. Edels zijn hiermee vaak langzamer dan andere papegaaiensoorten.
Gaat de baby dan verhuizen naar zijn nieuwe eigenaars met 12 weken, dan zal hij/zij vaak behoefte hebben aan geruststelling in de vorm van een warme voeding s ávonds, dit kan je dan geven in de vorm van een warm fruithapje of als ze nog willen een beetje pap. Geef dit vanaf een lepeltje.

7 weken is de ideale tijd om de vogel te introduceren met andere etenswaren dan alleen hun pap. Probeer in eerste instantie eens met het aanbieden van zachte fruitsoorten en maïs. Doe dit spelenderwijs. De maïs wel even inkerven zodat de baby het velletje er makkelijk af kan krijgen. Ook volkoren brood zacht gemaakt in wat vruchtensap is goed om mee te beginnen.

Om de baby zaad te leren eten kan je bijvoorbeeld beginnen met het aanbieden van kanariezaad. Dit vinden Edels altijd erg lekker.
Om de paar dagen een gekookt eitje met de schil is goed voor de aanmaak van calcium en extra proteïnen. Fijn gesneden fruit en groente moet je vanaf nu dagelijks aanbieden. Ververs dit wel een paar keer per dag, want aangesneden fruit vormt snel een schimmellaagje. Introduceer steeds meer voedsel aan de baby. Ga niet sneller dan de baby zelf aangeeft te willen.

Is de baby erg schreeuwerig tussen de voedingen door, geef haar/hem dan wat van het bovenstaande, vaak is dit voldoende om de baby zoet te houden tot aan de volgende voeding.

Belangrijk is om het gewicht goed in de gaten te houden. De eerste paar weken zal dit omhoog moeten gaan. Echter als de baby begint met uitvliegen zal hij/zij ook in gewicht af gaan nemen. De leeftijd waarop dit gebeurt verschilt ook weer per baby, maar verwacht dit rond de 9de week.

Persoonlijk vind ik dat een hoop papegaaien veel te jong verkocht worden. Mensen denken vaak dat het nodig is om een papegaai zo jong mogelijk te kopen omdat ze er anders geen goede band mee krijgen. Dit is een fabel. Handvoeding is nodig om de papegaai tam te maken, wie dit doet maakt niet uit. Laat dit liever aan de kweker over. Een baby is erg kwetsbaar. Koop liever een papegaai van ± 12 weken oud. Deze zal nog 1 voeding willen hebben maar verder zelfstandig eten.

Mocht het geven van handvoeding problemen geven, schroom dan niet en bel de kweker zo snel mogelijk.

Edelpapegaai rui

Tijdens de rui worden oude veren vervangen door nieuwe. De Edel doet dit in een cyclus. Hij pakt namelijk iedere keer een deel van zijn lichaam. De eerste rui van de Edel valt waarschijnlijk nog wel het meeste op. De eerste veren van de baby zijn namelijk niet van zo’n goede kwaliteit als die van een volwassen edel. Tegen de tijd dat de Edel dus voor het eerst gaat ruien zien zijn veren er versleten uit.

Nieuwe Edeleigenaren schrikken zich vaak helemaal een hoedje als de vogel zijn koppie gaat ruien. Dat ziet er bij de meeste Edelpapegaaien echt niet uit. Kale plekken bovenop waardoor het wel lijkt alsof hij/zij last heeft van luizen ofzo. Schrik dus niet, dit is normaal.

De Edel zal tijdens de rui misschien een beetje chagrijnig zijn. Zijn huid is geïrriteerd, en die bloedveren zitten nu ook niet echt lekker, vooral erg pijnlijk als iemand daar aanzit. Je kan dit een beetje verzachten door in die periode elke dag te douchen. Dit kan door de papegaai mee te nemen onder de douche, Edels hebben vaak de voorkeur voor een koude douche. Wij doen het dus met een plantenspuit met koud water. Door het water heen doen wij wat Aloë Vera. Dit heeft een verzachtende werking op de huid en zorgt ervoor dat de hulzen van de nieuwe veren makkelijker los gaan.

Ga je je Edel douchen dan zal je zien dat hij hier volop van geniet. Ze kunnen tijdens zo’n spraybeurt helemaal uit hun dak gaan. Doen ze dat niet dan is de temperatuur van het water waarschijnlijk niet goed. Bij ons zijn ze dus gek op koud water, doe ik het met lauw water dan laten ze dit gelaten over zich heen komen.

Douchen is niet alleen tijdens de rui belangrijk. De Edel komt uit een vochtig gebied, en vind het bij een te lage luchtvochtigheid in huis maar niets. Minimaal 3 keer per week douchen is dan ook ons advies.

Edelpapegaai huisvesting kooi

Je bent van plan om een Edelpapegaai aan te schaffen. Dan heb je natuurlijk een kooi nodig. De eerste vraag zal dan waarschijnlijk zijn: hoe groot moet die zijn?
Het antwoord daarop is simpel: zo groot als dat je je kan veroorloven. De minimale afmeting mag zeker niet kleiner zijn dan 60 cm breed.

Maar natuurlijk kan je ook eens kijken voor een tweedehands kooi. Wel goed ontsmetten voordat je je papegaai erin plaatst, want je weet maar nooit wat er in heeft gezeten.

Maar met alleen een kooi zijn we er natuurlijk nog niet. Er moeten zitstokken in. Die worden vaak bij de kooi geleverd, maar deze kan je er meteen uit halen. Een natuurlijke zitstok is veel beter voor de voetstand van de papegaai. Deze kan je in sommige dierenzaken kopen, maar je kunt natuurlijk zelf ook even zoeken naar bijvoorbeeld een mooie wilgenboom en daar een paar takken afzagen.

Om te voorkomen dat de papegaai scherpe nagels krijgt kan je in zijn kooi een stok of schommel hangen die geruwd is. Deze zorgen dat de nagels gevijld worden als ze erop zitten. Doe geen schuurpapiertje om een stok heen, dit zorgt vaak voor ontstekingen aan de voetzool.

De zitstokken op de foto zijn ideaal, deze zijn aan de onderzijde geruwd, maar de bovenkant is gewoon glad. Deze kan je ook in de vorm van een schommel krijgen.

Oké, we hebben een kooi, en we hebben stokken. Natuurlijk wil de papegaai ook graag spelen.

Je kan zelf leuke speeltjes maken. Neem hiervoor bijvoorbeeld schoon hout, takken, en touw.

Kijk eens op de verschillende papegaaiensites waar ze speeltjes verkopen. Veel van die speeltjes kan je makkelijk zelf maken. Kleuren doe je met verf geschikt voor voedsel. Kijk ook eens naar babyspeelgoed, zoals een sleutelring of rammelaar.
Oja, en schrik niet, de papegaai maakt het speeltje stuk. Maar dat is nu juist ook de bedoeling. Hij heeft een knaagbehoefte, deze kan hij beter op de speeltjes uiten dan op je meubelstukken.

Edelpapegaai Kiemen

Gekiemde zaden zijn super gezond.

Zodra de zaden water opnemen ontstaat er een chemische werking waardoor het kiemproces wordt opgestart. Hierdoor worden de opgeslagen vitamines, mineralen en spoorelementen geactiveerd of vrijgemaakt waardoor er nog meer voedingswaarde inzit.

Gebruik voor het kiemen zaden uit het basisvoer maar beter nog zaden geschikt voor menselijke consumptie zoals bijvoorbeeld gepelde haver, kiemtarwe, linzen, gierst, lijnzaad en zaden van waterkers, radijs, alfalfa, mosterd en bonenzaden. Deze zijn allemaal verkrijgbaar in de natuurwinkel of in de supermarkt bij de groente afdeling in de “natuur”hoek.

Doe 1 of 2 eetlepels gemengde zaden in een schaaltje. Spoel ze heel goed. Bedek de zaden met water en laat het 24 in het afgedekte schaaltje wellen.

Na 24 uur de gewelde zaden in een zeef schudden en met lauw water goed afspoelen. De zaden in een glazen schaaltje doen en afdekken.

Gedurende 48 uur zet je de zaden op een lichte plaats bij kamertemperatuur om het te laten kiemen. Spoel regelmatig goed om.

Zodra de kiemen uit de zaden spruiten of al een kleine stengel vormen kan je dit verse maaltje aan de vogel voorzetten. Voordat je het aan de vogel geeft nog wel een keer heel goed afspoelen en uit laten druipen.

Dit is ook een goede manier om te kijken hoe vers je zaden mix nog is. Er moet zeker 50 % van de zaden kiemen. Doen ze dat niet, dan zitten er niet meer voldoende voedingstoffen in je zadenmix en voer je waarschijnlijk oud voer aan je vogel.

Edelpapegaai Voeding

Niet alleen het uiterlijke verschil tussen de man en de pop onderscheidt de edel van andere soorten. Hun dieet is ook heel anders. Zij eten 70 tot 80 % groente en fruit en vullen de rest aan met een zaadmengsel. Zelf adviseren wij om geen pellets te geven aan Edelpapegaaien. Net als de Lori die in het wild veel vloeibare nectar eet, lijkt ook de edel niet ontworpen te zijn om een droge geconcentreerde brok te verwerken.

Van de edel wordt verteld dat zij een vergrote kliermaag heeft en ook hun spijsverteringskanaal is langer dan normaal. Men vermoed dat de reden voor deze afwijking is dat de edel in het wild vezelrijke groentes eet, en ze hierdoor de minimale aanwezige voedingswaarde eruit kunnen halen. In het wild eten ze grote hoeveelheden sappige vezelrijke planten, inclusief fruit en groentes met weinig vitaminen en mineralen. Hierdoor is het nodig dat ze efficiënt omgaan met wat ze eten en alle voedingswaarde eruit halen wat erin zit. Ze vullen hun dieet aan met insecten, kleine hagedissen en ander voedsel rijk aan proteïne. Tijdens het observeren van de edel in het wild zag men dat de edel ook bloemen at, het is dan ook niet verwonderlijk dat men eerst dacht dat de edel familie van de Lori was.

In het wild hebben ze de voorkeur voor sappig vezelrijk voedsel en ook in gevangschap wordt dit als eerste gegeten door de edel. Een droge pellet is dus het tegenovergestelde met een hoge concentratie aan voedingswaarde en toegevoegde vitamines. En het overdoseren van vitamines kan voor gezondheidsproblemen zorgen. Mocht je na het lezen toch nog een pellet willen voeren, koop dan een organische. En vermijd toegevoegde kleurstoffen.

Van de edel kan je wel zeggen dat hij leeft om te eten. De liefde gaat bij hun echt door de maag. Laat de edel van jong af aan kennis maken met verschillende soorten groentes en fruit, en je zal hem zien genieten van de maaltijden.

Voeding blijft een veelbesproken onderwerp, en iedereen zal hier een andere mening over hebben. Hieronder beschrijf ik het dieet van onze groep Edelpapegaaien.

Wij voeren onze Edelpapegaaien ongeveer 30 % zaadmengsel Verselle laga premium met daardoor heen eivoer van Orlux. Door dit eivoer zitten gedroogde garnalen, visjes, insecten etc. Ik meng dit met een beetje water zodat het eivoer aan het zaadmengsel vast gaat zitten waardoor het makkelijker opgegeten wordt. Twee keer per week gaat er een theelepel vogelmineralen van Bogena door het mengsel. Dit is is goed voor de ontwikkeling van het beenderenstelsel. De andere 70 % van hun dieet bestaat uit een rijke variatie van groente en fruit. Ook geven wij elke week gekiemde zaden.

Geef ook nadat ze zelfstandig eten 1 keer per week voer vanaf een lepeltje, dat is altijd makkelijk voor als je eens medicijnen moet geven.

Fruit en Groente:

Rauwe groente: aubergine, witlof, verse erwten en peulen, maïskolf en losse maïskorrels, snijbietblad, spinazieblad, ijsbergslablad, Chinese kool, andijvie, radicchio, veldsla, wortelloof, courgettes, tomaten, bleekselderie, venkelknollen, paprika, wortel. Alle groente welke je zelf eet, liefst rauw, behalve koolsoorten. Hier krijgen ze gassen van.

Ananas, abrikozen, appel, banaan, peer, bramen, dadels, vijgen, cactusvijgen, mango, mandarijn, sinaasappel, meloen, perzik, druiven, papaja, kaki, kiwi.
Eigenlijk al het fruit, met uitzondering van avocado, deze is giftig voor de papegaai.

Uit de natuur:
Graszaden: van eenjarig straatgras, beemdgras en Engels raaigras. Distel, rozenbottel.

Bloesem en zaden: van vogelmuur, veldzuring, paardebloem, herderstasje.

Gierst en duizendknoopachtige: Hanenpoot, bloedgierst, groene naaldaar, trosgierst, vogelduizendknoop.

Bessen en wilde vruchten: Bessen van de lijsterbes, vuurdoorn, duindoorn, wegdoorn.

*1 a 2 keer per week 1/2 tot 1 eetlepel magere kwark/ yoghurt. (ook lekker met Muesli erdoor)
*Hard gekookt ei met de schil.
*Een klein blokje kaas.
*granen geweekt in half melk, half water. Tarwe kiemen bevatten veel vitamines.
*Gekookte ongekruide macaroni. liefst volkoren, of gekookte aardappel.
*Broodkorst, droog biscuittje, cornflakes.
*gebraden karbonade of kippenbotje. Ze eten de vleesresten die eraan zitten en knagen het kraakbeen kapot.
*vaak zijn ze dol op gekookte rijst.

  • rozenbottels (veel plukken zodat je in kan vriezen voor de rest van het jaar).

Citrusvruchten:

Sinasappels, mandarijnen, grapefruit en andere citrusvruchten zijn goed voor de edelpapegaai. Je hoeft ze alleen maar goed te wassen en in stukje te snijden. De edel doet het pellen zelf. Als ze veel schil eten, zou de olie in de schil niet goed voor ze zijn, maar eigenlijk eten de mijne nooit van de schil zelf, alleen de binnenkant eten ze op. Citrusvruchten zitten vol met vitamine C, en ondanks dat papegaaien hun eigen vitamine C aanmaken kunnen ze gebruik maken van dat beetje extra in tijden van ziekte. Mocht jouw edel nu geen citrusvruchten eten dan geen paniek, ze hebben het niet nodig om vitamine C binnen te krijgen zoals mensen en bijvoorbeeld cavia’s.

Sinasappels leveren ook een natuurlijk wapen tegen kanker, calcium, fosforzuur, ijzer, sodium, potassium, vitamine A, niacin, vitamine B complex en sporen van borium zijn ook te vinden in een sinasappel. Edels houden vooral van het sappige en de textuur van de citrusvruchten dus geef ze er een variëteit van en je zal snel zien waar hun voorkeur naar uitgaat.

Iets met een bittere smaak wordt vaak vermeden in ons voedsel. Maar edels houden hier vaak best van. Dat is denk ik ook waarom citrusvruchten vaak favoriet zijn bij edels. Ze eten namelijk niet alleen het fruit maar ook het bittere witte deel wat de partjes bij elkaar houd en zelf de witte binnenkant van de schil. Ander bitter eten wat ze misschien wel kunnen waarderen is: Cichorei, andijvie, radicchio, distel.

Let er wel op dat als jouw edel pitten openbijt dat je deze eruit moet halen. Niet elke edel maakt pitten kapot en eet ze op, de grotere soorten doen dit vaak wel. De mijne laten de pitten ongemoeid.

Ongeschikt:

Rauwe aardappel en het groen ervan, alle koolsoorten behalve Chinese kool, chemisch behandeld bladsla, avocado’s, pruimen, rabarber, gedroogd fruit (gezwaveld). Koffie, alcohol en snacks.

Koud voedsel direct uit de koelkast, bedorven en beschimmeld voedsel, ook nadat de plekken weggehaald zijn, zoutig en gekruid voedsel, chocolade, slagroom, zoetigheid, puur vet en vetrijk voedsel, koolzuurhoudende dranken.

Water:

Natuurlijk heeft de edel ook water nodig. Je zal merken dat de Edelpapegaaien nogal slordig zijn als het op eten aankomt, daarom hebben wij ervoor gekozen om ze te laten drinken uit knaagdierenflesjes. Hierin blijft het water schoon.

Edelpapegaai

Twee edelpapegaaien zitten op een stok

De edelpapegaai is een papegaai afkomstig uit de solomen eilanden, sumba Nieuw-Guinea. De edelpapegaai is uniek aan de hand van de dimorfisme kleuren van het verenkleed. Het mannetje heeft een overwegend helder smaragdgroen verenkleed en het vrouwtje een helderrood en paars/blouw verenkleed. Vroeger dachten ze dat het om twee verschillende soorten ging. De edelpapegaai kan voorkomen in grote populaties en wordt soms zelfs gezien als ongedierte. De lengte is ongeveer 35 cm lang.

Soort edelpapegaai

Experts classificeren de edelpapegaai als een lid van de Psittaculini in de familie Psittacidae van orde Psittaciformes. Sommige recente experts vinden juist dat er een sterke overeenkomst is tussen de edelpapegaai en de Lorini stam. De edelpapegaai is de meest seksuele dimorfe van alle papegaaisoorten. Het contrast tussen het smaragdgroene verenkleed van het mannetje en het dieprode/paarse verenkleed van het vrouwtje is zo duidelijk dat de twee vogels tot het begin van de 20e eeuw als verschillende soorten werd beschouwd.

Ondersoort

Negen ondersoorten van de edelpapegaai zijn bekend. Toegang tot sommige regio’s waar de soort voorkomt is vanwege geografische of politieke redenen niet te bereiken waardoor observaties van de edelpapegaai beperkt zijn. Bovendien zijn veel ondersoorten die zijn verzameld in musea sinds de 19e eeuw verslechterd. De meeste verzamelde ondersoorten in Amerikaanse musea zijn wel in goede staat.

Voedsel

De edelpapegaai haar dieet bestaat in het wild voornamelijk uit fruit, onrijpe noten, blad- en bloemknoppen en sommige zaden. In gevangenschap eet de edelpapegaai meeste vruchten waaronder mango’s, vijgen, bananen, guaves, steenvruchten, meloenen, citrusvruchten, druiven, peren, appels, granaatappel en papaja. De spijsvertering duurt enorm lang bij een edelpapegaai, dus dit wordt vertraagd bij een vezelrijk dieet. In gevangenschap profiteert de Edelpapegaai van speciale fruiten, gorenen, bladgroenen en kleine hoeveelheid zaden en noten zoals amandelen en walnoten. Het is belangrijk dat de edelpapegaai vezelrijk eten binnenkrijgt omdat de spijsvertering enorm lang duurt.  De edelpapegaai heeft ook meer behoefte aan een speciaal dieet dan andere papegaaien. Het is ook belangrijk dat de edelpapegaai gevarieerd eet zodat alle mineralen en vitaminen worden opgenomen.

Vet

Het dieet van de volwassen edelpapegaai moet bestaan uit 6% vet. Jongere vogels die actiever zijn en dus meer vet verbranden hebben mogelijk 12% vet nodig voor hun dieet.

Het wordt geadviseerd om edelpapegaaien ongeveer 80% zacht voedsel te geven zoals vers en ontdooid bevroren fruit, groenen, geweekt zaad. Ook geniet een edelpapegaai van maïskolven, banaan, mango, bessen, appel, meloen en watermeloenen. Het is dus noodzakelijk dat de verse, gweekte en gekookte etenswaren goed zijn om ziekte door besmet voedsel te voorkomen. Tip: wanneer je een drukke dag hebt en geen tijd hebt om iets voor te bereiden of je bent vergeten om naar de supermarkt te gaan of online iets hebt gekocht kun je altijd ervoor kiezen om met potten van babyvoeding de papegaai te voeden. Dit wordt geadviseerd onder meerdere edelpapegaai houders.

Vitamine A

De edelpapegaai heeft ook vaak tekort aan vitamine A. Dit kan worden opgevuld door donkergroene bladgroenten en oranje producten. Voorbeelden zijn abrikozen, wortelen, rode paprika, pompoenen en zoete aardappelen. Het is belangrijk om veilige en natuurlijke vormen van vitamine A te verkiezen boven supplementen. Synthetisch geproduceerde voedingsstoffen zijn soms niet opneembaar en kunnen gemakkelijk te veel worden genomen. Met een gezond dieet zou een edelpapegaai geen extra vitamine A nodig hebben in de vorm van supplementen (als er wordt uitgegaan dat er geen metabole problemen zijn bij de papegaai).

Lijst van producten met vitamine A die veilig zijn voor vogels:
-Rode chilipepers : De meeste edelpapegaaien houden van rode pepers. De rode pepers zijn rijk aan bètacaroteen; dus het opnemen van gedroogde chilipepers in een droge voeding is een constante bron van een veilig en natuurlijk vorm van vitamine A.
-Broccolibladeren: Deze zijn rijk aan bètacaroteen en wordt daarom ten zeerste aanbevolen.
-Wortelen: Veel vogels genieten van vers wortelsap of geraspte wortelen.
-Mango en Papaja
-Zoete aardappelen

Gedrag

De papegaai is een van de meer populaire vogels die in gevangenschap wordt gehouden. In tegenstelling tot andere papegaaien is de edelpapegaai makkelijk te kweken maar moeilijk met de hand te voeren. De edelpapegaai is over het algemeen een kalme vogel in gevangenschap en vertonen een peizende aard wanneer ze worden geconfronteerd met nieuwe situaties en voorwerpen, die de verkeerde indruk kunnen wekken dat het saai is. De edelpapegaai kan ook een meer neofobe aard vertonen dan andere soorten papegaaien.

Levensduur

De gemiddelde levensduur van de papegaai is niet bekend, omdat deze vogel tot de jaren tachtig niet in grote aantallen in gevangenschap werd gehouden. Sommige bronnen geven 30 jaar aan. De maximale betrouwbare geregistreerde levensduur voor deze soort is 28 en een half jaar oud, maar er is ook eens een levensduur van 40 jaar gemeld.